zaterdag 24 januari 2015

Alles is anders….

 

 

Vandaag is het alweer 6 jaar geleden dat ik hier op het grote www mijn woonblog begon. Wie had verwacht dat ik dat zo lang zou volhouden, nou ik zeker niet… Het afgelopen jaar heb ik wel de helft minder posten gemaakt dan andere jaren. Op woongebied viel er even niet zoveel te veranderen en het huis is goed zoals het is. Ook al blijven er altijd allerlei ideeën om iets te veranderen in mijn hoofd borrelen hoor.

En toch zijn we bezig met veranderen, want ons leven gaat veranderen. Je begint samen en je huis is helemaal voor jullie samen. Totdat er een kind, of meerdere komen. De slaapkamers waar jij nog een eigen ruimte had word gevuld met bedjes en speelgoed. En het huis vult zich met geluiden zoals huilen en lachen. Jaren later komen daar geluiden bij van wat ruzie en schreeuwen tussen broertjes die samen aan het spelen zijn. Of de gespannen geluidjes bij het spelen van donkey kong op de nintendo. Weer enkele jaren later komen daar de geluiden bij van muziek die uit de verschillende kamers klinken, zoals Anouk, Guus, Metallica en wat al niet meer. Er komen meisjesschoenen in de gang te staan, en opeens is er weer een heel ander geluid in huis. Het lachen van meisjes klinkt anders en zelfs de lach van je zoon verandert dan opeens. Huilen, tja ook dat heb ik meegemaakt met de kids, van gewoon verdriet tot liefdesverdriet, het heeft hier allemaal afgespeeld. En dan breekt opeens de dag aan dat de een na de ander het huis gaat verlaten, en het steeds wat stiller word. Straks komen er op vrijdagavond ook geen vrienden meer binnen vallen om zoonlief op te halen, en is het echt stil. 

Wij zijn dan weer samen en het huis is weer helemaal van ons. Het leven hoort zo te gaan, want zelf wilden we vroeger ook op eigen benen staan, maar verdikkie wat is het wennen. Tja, het lege nestsyndroom noemen ze dat…. Gelukkig hebben we nog een klein nestje in huis waar onze kleinzoon af en toe lekker kan slapen.

En het huis gaan we weer vullen met spullen van ons zelf. De zolder waar de oudste sliep is klaar en is mijn kamer geworden. De kleine kamer waar de middelste sliep hadden we al omgebouwd tot kastenkamer, en die hebben we nu ook weer mooi aangepast bij de rest van het huis.

Het is echt een klein kamertje, en dat maakt het maken van foto’s heel moeilijk. Kleuren kunnen door schaduwen of lichtval anders overkomen dan ze in het echt zijn.

 

040

Vanuit de deur kijk je op de oude deuren waar wij destijds een kast van hebben gebouwd. Deze deuren hebben nu de kleur Gritti gekregen.

De houten vloer lag er al, en we hebben dat ook zo gelaten. Het past goed en hij krijgt al wat slijtplekjes waardoor het een oude look krijgt.

 

034

Bij deze kleur komen de houten knoppen ook veel meer tot hun recht. Het is mooi sober maar ook een beetje chique.

 

020

Een oud krukje wat ik jaren geleden eens kocht en de laatste jaren buiten en op zolder heeft gestaan, heeft hier een plekje gekregen.

 

011 - kopie

En de deur met het kozijn heeft de kleur sculptura gekregen. En deze kleur gebruiken we ook op de overloop.

Je ziet rechts nog net het kleine nestje van Daan. Die blijft hier nog even staan totdat de kamer van de jongste een nieuwe bestemming krijgt, en wel logeerkamer.. Maar voor we zover zijn is straks eerst de douche aan de beurt.

 

Wens jullie een heel fijn weekend.

maandag 12 januari 2015

Eindelijk…..

 

 

Eindelijk tijd om de eerste post van dit jaar te maken, en dan gaat die niet eens over wonen..

 

Met de feestdagen had ik er gewoon niet zo’n zin in door allerlei dingen die door mijn hoofd gingen, en later doordat je weer gaat werken, het Daandag was, en nog allerlei laatste dingen die ik moest doen voor het huwelijk van onze zoon.

Een bruiloft die even in een kleine 10 wk geregeld werd, en natuurlijk hoef ik dat niet te doen maar je denkt toch mee. Ik mocht mee om de bruidsjurk uit te kiezen, en ging natuurlijk met mijn zoon zijn pak kopen. Maar je moest in die drukke dagen toch ook zelf op stap voor kleding. Want je wilt toch net even wat anders dan anders ten tonele verschijnen. Ook nog even een week ervoor naar de kapper voor die grijze haren die steeds meer te voorschijn komen, wat op de dag zelf geen goed idee is. Kortom druk druk druk….

Wat ik wel heb opgezocht was deze fotolocatie. Het moest binnen zijn, en dat was maar goed want afgelopen Zaterdag stormde het behoorlijk. We hadden nog geluk, want de dagen ervoor en erna waren en zijn nog erger.

Van tevoren zijn we even gaan kijken, maar konden niet echt in die locatie komen. Maar ze waren al snel weg van deze locatie en die is het dan ook geworden.

 

Enka (19)

 

Enka (12)

De dagen ervoor waren nat en stormachtig, maar gelukkig viel het op de dag zelf mee. Het bleef droog totdat we op weg gingen naar het gemeentehuis, dat was Jammer maar het weer kun je helaas niet regelen. Ondanks alles kunnen ze terug kijken op een geslaagde dag die ze nooit meer vergeten.

En nu is alles weer voorbij, wat niet wil zeggen dat ik niets te doen heb hihi…. Want onze jongste krijgt op 26 Januari de sleutel van zijn huis, en dan kan het klussen, schoonmaken en het bezoeken van woonwinkels weer gaan beginnen.

We hebben intussen ook wel wat boven gewerkt, zoals de trap van boven naar de zolder geschilderd, en de muur erboven in de kalkverf gezet. We hebben in de vakantie ook inspiratie opgedaan voor onze douche. Het is teveel eer om het een badkamer te noemen, want het blijft klein in vergelijking met wat ik bij andere zie. Maar het komt vast goed…

Ik ga nu even proberen om bij te lezen bij iedereen…